خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو پرده از رخ چون آفتاب برداریز شرم روی تو نور از قمر فرو ریزد
۲
ز شرم چهره معنی نمای تو بیم استکه رنگ حسن ز روی صور فرو ریزد
۳
چو شعر بنده بخوانی و در حدیث آییشکر چو آب از آن لعل تر فرو ریزد
۴
ز کان لطف تو اندر بهای خاک درتگهر برد بعوض هرکه زر فرو ریزد
صفحهٔ ۱ از ۳