خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه او نام تو گوید دم او نور شودظلمت غیر تو از جان ودلش دور شود
۲
آفتاب ارنبود از رخ چون خورشیدتسربسر عرصه آفاق پر از نور شود
۳
ماه روی تو مدد گر نکند هر روزشروی خورشید سیه چون شب دیجور شود
۴
نفس اگر زنده بود نفحه عشقش نکشدوردلی مرده بود زنده بدین صور شود
صفحهٔ ۱ از ۳