خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی از جمال تو گشته جهان خوشرخت همچو مه خوب وتن همچو جان خوش
۲
کسی کو بهر جای خوش نیست با تومبادا برو هیچ جا در جهان خوش
۳
من از ناخوشی فراق تو خستهتو در خلوت وصل با دیگران خوش
۴
زتلخی غمهای شیرین گوارتدل عاشقان چون زحلوا دهان خوش
صفحهٔ ۱ از ۴