خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی از زلف تو جان حلقه در گوشسماع قول تو ناید ز هر گوش
۲
زدیدار تو ما را پر گهر چشمزگفتار تو مارا پر شکر گوش
۳
گهر در آستین باید نه در چشمشکر اندر دهان باید نه در گوش
۴
پی دیدار و گفتار تو دایمز رویم چشم می باید ز سر گوش
صفحهٔ ۱ از ۴