خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ستم کرده همیشه با وفاداران خویشگر کنی عیبی نباشد یاری یاران خویش
۲
چون نمی خسبند عشاقت که بینندت بخوابخویشتن را جلوه کن بر چشم بیداران خویش
۳
هر یکی ماهی شوند ار ذره یی پیدا کنیآفتاب روی خود را بر هواداران خویش
۴
طالبان هر سوی پویانند لیکن بی خبرز آنکه تو خود همنشینی با طلب کاران خویش
صفحهٔ ۱ از ۳