خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز زلفت حلقه یی بر پای دلگر درین حلقه نباشد وای دل
۲
هرکرا سودای تو در سر بوددر دو کونش می نگنجد پای دل
۳
غرقه گرداب حیرت از تو شدکشتی اندیشه در دریای دل
۴
آن سعادت کو که بتوانیم گفتبا تو ای شادی جان غمهای دل
صفحهٔ ۱ از ۳