خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغ را گرچه به رخ کرد بهشت آیین گلهمچو روی تو نباشد به رخ رنگین گل
۲
باغ در جلوه و بلبل (شده) صاحب تمکینحال دیگر شده چون آمده در تلوین گل
۳
چند گویم سخن باغ که همچون خارستبوستان در ره عشاق تو با چندین گل
۴
رخ تو آتش کانون جمالست و از آنشهر پر می‌شود از روی تو در تشرین گل
صفحهٔ ۱ از ۴