خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزمچون شمع همی سوزم ازعشق دل افروزم
۲
ازگریه وسوز من اوفارغ ومن هر شبچون شمع زهجر او می گریم و می سوزم
۳
درخانه گرم هر شب ازماه بود شمعیبی روی چو خورشیدت چون شب گذرد روزم
۴
در عشق که مردم رااز پوست برون آردازشوق شود پاره هر جامه که بر دوزم
صفحهٔ ۱ از ۲