خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوش تا بنشینیم یک نفس با همتو ورهی تو،شیرینی و مگس باهم
۲
توآفتابی وما با تو چون شب وصبحیمکه نیست صحبت ما غیر یک نفس با هم
۳
برآرد آتش غیرت زبانه چون بینمتو ورقیب ترا همچو آب وخس با هم
۴
تو مرغ زیرکی واین قدر نمی دانیکه کبک وزاغ نزیبد بیک قفس با هم
صفحهٔ ۱ از ۳