خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا عشقت گرفته عالم جانغمت ریش دلست ومرهم جان
۲
تو شیرین لب همی دانی که ماراچه شور افگنده ای در عالم جان
۳
دل عشاق بردی وترا نیستغم ایشان چو ایشانرا غم جان
۴
غم اندر کوی عشقت همره دلدل اندر کار مهرت همدم جان
صفحهٔ ۱ از ۳