خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از خدای جهان عمر می‌خواهم چندانکه غنچه متبسم شود گل خندان
۲
هلال وارش اگر چه جمال کامل نیستولی چو مه شودش ملک حسن صد چندان
۳
همی خواهم چو جهانیش آرزومندندکه ایزدش برساند بآرزومندان
۴
بدو چگونه تواند رسید عاشق رابجد اهل طلب یا بصبر خرسندان
صفحهٔ ۱ از ۳