خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچون تو دلبری را از بی دلان بریدنزاجزای جسم باشد پیوند جان بریدن
۲
گیرم که جانم از تن پیوند خود ببردپیوند جان زجانان هرگز توان بریدن
۳
قطع مدد همی کرد از زندگانی مادشمن که خواست مارا از دوستان بریدن
۴
ازکوی او که برد آمد شد رهی راسیر ستاره نتوان از آسمان بریدن
صفحهٔ ۱ از ۳