خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گشته طالع ازرخ تو آفتاب حسندایم فروغ آتش رویت زآب حسن
۲
دیدم رخ چو آتشت ای دوست چشمه ییستهم آب لطف در وی وهم آفتاب حسن
۳
گاهی رخت خراج ستاند زماه وگاهخورشید را زکات دهد از نصاب حسن
۴
هر صبحدم رخ تو بمفتاح نور خویشبر روی آفتاب کند فتح باب حسن
صفحهٔ ۱ از ۳