خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ای دل مهرآن مه ورز وایمان تازه کنسر بنه در پای جانان عهد وپیمان تازه کن
۲
عالم غیبت شهادت میشود از روی دوستکهنه شد چون کفر دینت خیز وایمان تازه کن
۳
خاک پایش گر نیابی رو زگرد دامنشپاره یی برگیر ومشک اندر گریبان تازه کن
۴
از دهانش گر نشانی می توانی یافتندر کنارش گیرو لب بر لب نه وجان تازه کن
صفحهٔ ۱ از ۳