خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای بچهره گلستان منمنم آن تو و تویی آن من
۲
بهار رخت گلستان منستخزان دور باد از گلستان من
۳
دلم خسته کردی بهجران خویشلبت خسته بادا بدندان من
۴
نه آن درد دارم که عاجز بودطبیب وصالت ز درمان من
صفحهٔ ۱ از ۳