خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من چو از جان شده ام عاشق آن روی نکوآخراین عشق مرا با تو سبب چیست بگو
۲
از خودم بوی تو می آید واین نیست عجبهرچه را با گل وبا مشک نهی گیرد بو
۳
من چو با روی تو همچون مگسم با شکربیش همچون مگس ای دوست مرانم از رو
۴
تیر مژگان تراهمچو هدف سازم دلچون کشی بر سپر روی کمان ابرو
صفحهٔ ۱ از ۳