خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خداوندا نگارم را بمن دهنگارم را خداوندا بمن ده
۲
فلان را از میان جمله خوبانخداوندا کرم فرما بمن ده
۳
من از هستی خود سیر آمدستممرا بستان زِ من او را بمن ده
۴
بگیر انصاف من بستانش امروزوگر نی دامنش فردا بمن ده
صفحهٔ ۱ از ۳