خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو می روی و مرا نقش تست در دیدهبیا که سیر نمی گردد از نظر دیده
۲
از آن چراغ که در مجلس تو برمی شدبجای سرمه کشیدیم دوده در دیده
۳
از آن ز دیده مردم چو روح پنهانیکه اهل دیدن روی تو نیست هر دیده
۴
اگر بیایی بر چشم ما نه آن قدمیکه بار منت او می کشیم بر دیده
صفحهٔ ۱ از ۳