خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که با من مهربان صد کینه در دل داشتیبد همی‌کردیّ و بد را نیک می‌انگاشتی
۲
روز و شب از صحبت ما بر حذر بودی از آنکدوستدار خویش را دشمن همی‌پنداشتی
۳
من چو سگ زین آستان رو وانگردانم به سنگیار آهو چشم اگر با من کند گرگ آشتی
۴
بر سپاه دل شکست افتاد تا تو سروقدقامتی در صف خوبان چون علم افراشتی
صفحهٔ ۱ از ۳