خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلستانا از جهان رسم وفا برداشتیبا وفاداران خود تیغ جفا برداشتی
۲
ما ز مهر دیگران پیوند ببریدیم و تومهر از ما برگرفتی دل ز ما برداشتی
۳
ملک‌داران جهان حسن را در صف عرضشد علم‌ها سرنگون، تا تو لوا برداشتی
۴
تو به دست حُسن خود خورشید نیکو روی رااز پی سیلی زدن، موی از قفا برداشتی
صفحهٔ ۱ از ۴