خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه سعادتم را باشد شب تمامیبا تو گرم ببیند دشمن بدوستکامی
۲
هر آفتاب زردم ز آن روی شاد گردانکین روزه دار غم را تو چون نماز شامی
۳
از چنگ باز عشقت چون کبک کوه گیردطاوست ار ببیند وقتی که می خرامی
۴
محروم کرد ایام از خدمت تو ماراهجران زشاخ برکند آن میوه رابخامی
صفحهٔ ۱ از ۳