خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی مرا گفت آن مه ختنیکه من آن توام تو آن منی
۲
ما دو سر در یکی گریبانیمچون جداما (ن) کند دو پیرهنی
۳
گو لباس تن از میانه بروچون برفت از میان (ما) دو تنی
۴
گر فقیری بما بود محتاجحاجت از وی طلب که اوست غنی
صفحهٔ ۱ از ۴