خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای (که) تو جان جهانی و جهان جانیگر بجان و بجهانت بخرند ارزانی
۲
عشق تو مژده ور جان بحیات ابدیوصل تو لذت باقی ز جهان فانی
۳
خوب رویان جهان کسب جمال از تو کنندآفتاب ار نبود مه نشود نورانی
۴
زآسمان گر بزمین در نگری چون خورشیدغیر مه هیچ نباشد که بدو می مانی
صفحهٔ ۱ از ۳