خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست درین دور پیر اهل معانیآنکه بهم جمع کرد عشق و جوانی
۲
قربت معشوق از اهل عشق توان یافتراه بود بی شک از صور بمعانی
۳
گر تو چو شاهان برین بساط نشینینیست ترا خانه در حدود مکانی
۴
در نفسی هرچه آن تست ببازیدرند بی ملک هر دو کون نمانی
صفحهٔ ۱ از ۴