خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نو عروس حسن ترا آفتاب رویمه را ز شرم عارض تو در نقاب روی
۲
بهر نظاره رخ چون ماه تو سزدگر بر درت چو حلقه نهد آفتاب روی
۳
با ماه عارضت پس ازین آفتاب رامانند سیل تیره نماید در آب روی
۴
ما چون ستاره ایم و تو خورشید و نور مااز نور روی تست، ز ما بر متاب روی
صفحهٔ ۱ از ۳