خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۲۵ - مدیح دیگر از آن بزرگ
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوال رحلت چون بر زدم بر کوس سفرجز از ستاره ندیدم بر آسمان لشکر
۲
چو حاجیان ز می از شب سیاه پوشیدهچو بندگان زمجره سپهر بسته کمر
۳
به هست و نیست در آرد عنان من در مشتچو دو فریشته ام از دو سو قضا و قدر
۴
مباش و باش ز بیم و امید با تن و جانمجوی و جوی ز حرص و فتوح در دل و سر
صفحهٔ ۱ از ۱۵