خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهوَّسان ز پی خاطر مهوِّس مابه ذکر دوست مزیّن کنید مجلس ما
۲
خیال آن رخ رشک پری و غیرت حوربرون نمی‌رود از سینهٔ مسَوِّس ما
۳
نهال قامت و چشم تو باغبان چون دیدبرفت -گفت- طراوت ز سرو و نرگس ما
۴
به مجلسی که تو باشی چراغ گو بنشینبس است شمع خیال تو در مجالس ما
صفحهٔ ۱ از ۲