خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کس دلم ندید طریق نگاهداشتجز غم که جانب دل ما را نگاهداشت
۲
دل شد شکسته حال و پریشان از آن جهتکاندر سواد طرّه خوبان پناه داشت
۳
زان روی با بنفشه مرا هست الفتیکان شیفته چو زلف تو پشت دوتاه داشت
۴
زلفت سیاه کار تر از خانه منستکاو هم چو من صحیفه بیضا سیاه داشت
صفحهٔ ۱ از ۲