خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عارض تو سنبل مشکین برآوردخطّت بنفشه بر گل نسرین برآورد
۲
چشم سیه دل تو که در عین کافریستدر یک نظر به غمزه صد ازدین برآورد
۳
آیینه ی رخ تو به یک جلوه هر نفسآه از نهاد این دل مسکین برآورد
۴
زلف بنفشه بوی تو بر طرف لاله زارخوشتر ز روضه ای که ریاحین بر آورد
صفحهٔ ۱ از ۲