خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز خم زلفت دلم پناه نداردجانب دل‌ها چرا نگاه ندارد
۲
کیست که از تاب آن دو سنبل مشکینهمچو بنفشه قد دوتاه ندارد
۳
مردمی کن که پیش چشم سیاهتخانهٔ مردم چنین سیاه ندارد
۴
سینهٔ چون مجمرم ز آتش هجرانجز نفس گرم من گواه ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲