خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کرده همچو نرگس خوشخواب خواب خوشبر گل کشیده از خط مشکین نقاب خوش
۲
کتّابیان دور قمر خوش نبشته اندبر گرد عارض تو ز عنبر کتاب خوش
۳
در چشمه ی عُذوبه ی لعلت نهفته انداندر سواد ظلمت زلف تو آب خوش
۴
دوش از عتاب چشم تو کردم شکایتیچشمت به غمزه گفت مرنج از عتاب خوش
صفحهٔ ۱ از ۲