خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو حرامست تماشای باغبا تو مرا از همه عالم فراغ
۲
ای رخ تو شمع شب افروز منخوش بنشین تا بنشیند چراغ
۳
شیفته را به ز مُفَرِّح بودبوی سر زلف تو اندر دماغ
۴
ما به می لعل لبت قانعیمساقی مجلس بنه از کف ایاغ
صفحهٔ ۱ از ۲