خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما وصال تو به زاری و دعا می‌طلبیمدردمندیم و ز لعل تو دوا می‌طلبیم
۲
همچو حجّاج به احرام درت بسته میانکعبهٔ کوی تو از راه صفا می‌طلبیم
۳
هرکسی از پی مقصود خود اندر طلبی استحاصل آنست که ما از تو ترا می‌طلبیم
۴
دیده هرسو نگران و تو به خلوتگه دلتو کجایی و ترا ما به کجا می‌طلبیم
صفحهٔ ۱ از ۲