خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم صید کردی بدان چشم آهوگرفتار گشتم بدان جعد گیسو
۲
قدم شد خمیده چو ابروی شوختنبد با کمال تواش زور بازو
۳
دلم چون پریشان نباشد که باشدچو زلف تو آشفته دایم برآن رو
۴
تنم را ببستی دلم را بخستیبدان زلف مشکین و آن چشم جادو
صفحهٔ ۱ از ۳