خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نرگس خوش خواب تو در عین سیاهیماه رخ تو آینه صنع الهی
۲
سودا زده چشم تو صد جادوی بابلدر چاه زنخدان تو صد یوسف چاهی
۳
در وصف تو هر کس به تصور سخنی گفتاوصاف کمال تو نگفتند که ماهی
۴
بخت من و زلف تو مرا کرده پریشانای بخت سیاه از من سرگشته چه خواهی
صفحهٔ ۱ از ۲