خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غم گر در سرم شوریست از سودای گیسویت؟سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت
۲
تن چون موی را خواهم به گیسوی تو پیوستنبدین تقریب خود را خواهم افکندن به پهلویت
۳
به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادمز غم‌های جهان آزادم، ای من بنده‌ی رویت
۴
به دور لاله و گل چون به گلگشت چمن رفتیخجل شد آن یک از رنگ تو و آن دیگر از بویت
صفحهٔ ۱ از ۲