خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سایه ای کز قد و بالای تو بر ما افتدبه ز نوریست که از عالم بالا افتد
۲
هر کجا دیده بر آن قامت رعنا افتدرود از دست دل زار و همه جا افتد
۳
هر که در کوی تو روزی بهوس پای نهادعاقبت هم بسر کوی تو از پا افتد
۴
آنکه افتد سر ما در گذر او همه روزکاش! روی گذر او بسر ما افتد
صفحهٔ ۱ از ۲