خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ناز می‌روَد و سوی کس نمی‌نگردهزار آه کشم، یک نفس نمی‌نگرد
۲
گهی به پس روَم و گه سرِ رهش گیرمولی چه فایده؟ چون پیش و پس نمی‌نگرد
۳
چو غمزه‌اش ره دین زد چه سود نالهٔ جان؟که راهزن به فغانِ جرس نمی‌نگرد
۴
کسی که در هوسِ روی ِماه رخساریْستدر آفتاب ز روی هوس نمی‌نگرد
صفحهٔ ۱ از ۲