خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز هجران تو، یارب! ز کجا پیش آمد؟این چه روزیست که پیش من درویش آمد؟
۲
آن بلایی که ز اندیشه آن میمردمعاقبت پیش من عاقبت اندیش آمد
۳
با قد همچو خدنگ از دل من بیرون آیکه مرا تیر بلا بر جگر ریش آمد
۴
چشم بر هم مزن و هر طرف از ناز مبینکه بریش دلم از هر مژه صد نیش آمد
صفحهٔ ۱ از ۲