خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چون تو سروی ز جایی برآیدشود رستخیز و بلایی برآید
۲
خدا را، لب خود بدشنام بگشاکه از هر زبانی دعایی برآید
۳
تو سلطان حسنی و عالم گدایتچنان کن که کار گدایی برآید
۴
چه کم گردد، آخر، ز جاه و جلالتاگر حاجت بینوایی برآید؟
صفحهٔ ۱ از ۲