خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار من با دگران یار شد، افسوس افسوس!رفت و هم صحبت اغیار شد، افسوس افسوس!
۲
سالها عهد وفا بست، ولی آخر کارعهد بشکست و جفاگار شد، افسوس افسوس!
۳
آنکه چون روز شب عیشم ازو روشن بودرفت و روزم چو شب تار شد، افسوس افسوس!
۴
آنکه هم راحت جان بود و هم آسایش دلقصد جان کرد و دلازار شد، افسوس افسوس!
صفحهٔ ۱ از ۲