خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبان او، که ندیدم ز تنگی دهنشامید هست که بینم بکام خویشتنش
۲
چه نازکیست، تعالی الله! آن سهی قد را؟که از گل و سمن آزرده می شود بدنش
۳
هزار تازه گل از بوستان دمید ولییکی ز روی لطافت نمی رسد بتنش
۴
سزد که جامه جان را قبا کند از شوقهزار یوسف مصری ببوی پیرهنش
صفحهٔ ۱ از ۲