خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم و خود را ز غمهای جهان کردم خلاصعالمی را هم ز فریاد و فغان کردم خلاص
۲
در غم عشق جوانی می شنیدم پند پیرخویشتن را از غم پیر و جوان کردم خلاص
۳
خوش زمانی دست داد از عالم مستی مراکز دو عالم خویش را در یک زمان کردم خلاص
۴
بر سر بازار رمزی گفتم از سودای عشقمردمان را از غم سود و زیان کردم خلاص
صفحهٔ ۱ از ۲