خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز شوق خویش نویسم به یار خطیک حرف از آن ادا نشود در هزار خط
۲
خوش صفحه ایست روی تو، یارب! که تا ابدهرگز بر آن ورق ننشاند غبار خط
۳
ما را بدور حسن تو با نو خطان چه کار؟تا روی ساده هست نیاید بکار خط
۴
خط گو: مباش گرد رخت، وه! چه حاجتستمجموعه جمال ترا بر کنار خط؟
صفحهٔ ۱ از ۲