خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک یاری کردی، از وصل تو یاران را چه حظ؟دشمن احباب گشتی، دوستداران را چه حظ؟
۲
چون ندارد وعده وصل تو امکان وفاغیر داغ انتظار امیدواران را چه حظ؟
۳
چشم من، کز گریه نابیناست، چون بیند رخت؟از تماشای چمن ابر بهاران را چه حظ؟
۴
درد بی درمان خوبان چون نمی گیرد قراردردمندان را چه حاصل، بیقراران را چه حظ؟
صفحهٔ ۱ از ۲