خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما که از سوز تو در گریه زاریم چو شمعخبر از سوختن خویش نداریم چو شمع
۲
پیش تیغ تو سر از تن بگذاریم ولیشعله شوق تو از سر نگذاریم چو شمع
۳
تاب هنگامه اغیار نداریم، که ماکشته و سوخته خلوت یاریم چو شمع
۴
هست چون آتش ما بر همه عالم روشنسوز خود را بزبان بهر چه آریم چو شمع؟
صفحهٔ ۱ از ۲