خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز پیر میکده عمری در التماس شدمکه خاک درگه دیر فلک اساس شدم
۲
غم مرا بغم دیگران قیاس مکنکه من نشانه غمهای بی قیاس شدم
۳
مرا ز حسن تو صنع خدای ظاهر شدترا شناختم، آنگه خداشناس شدم
۴
سپاس عید بود پاس نقل و باده و جامهزار شکر که مشغول این سپاس شدم!
صفحهٔ ۱ از ۲