خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاشکی! خاک حریم حرمت می‌بودممی‌خرامیدی و من در قدمت می‌بودم
۲
بی‌غم عشق تو صد حیف ز عمری که گذشت!پیش ازین، کاش! گرفتار غمت می‌بودم
۳
گر به پرسیدن من لطف نمی‌فرمودیهم چنان کشته تیغ دو دمت می‌بودم
۴
گر به سررشته مقصود رسیدی دستمدست در سلسله خم به خمت می‌بودم
صفحهٔ ۱ از ۲