خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که باشم که می لعل بآن ماه کشم؟بگذارید که حسرت خورم و آه کشم
۲
بس که دریافت مرا لذت خونخواری عشقدل نخواهد که: دگر باده دلخواه کشم
۳
تا کند سوی من از راه ترحم نظریهر زمان خیزم و خود را بسر راه کشم
۴
میرم از غصه که: ناگاه بآن ماه رسدآه سردی که من سوخته ناگاه کشم
صفحهٔ ۱ از ۲