خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای منولی لطف از برای دیگران، قهر از برای من
۲
بخوبان تا وفا کردم جفا دیدم، بحمداللهکه تقریب جفای خوبرویان شد وفای من
۳
دعای خویش را شایسته احسان نمیدانمخوشم گر لایق دشنام هم باشد دعای من
۴
بدرد عشق خو کردم، ندارم تاب بیداریطبیبا، ترک درمان کن، که درد آمد دوای من
صفحهٔ ۱ از ۲